Το όνομα του το οφείλει στο γεγονός ότι διατίθεται στο εμπόριο σε φιάλες σε υγρή κατάσταση και υπό πίεση, έτσι ώστε να μπορεί να αποθηκεύεται μεγάλη ποσότητα αερίου σε ένα μικρού όγκου μεταλλικό δοχείο.
Σε υγρή φάση το υγραέριο είναι άχρωμο και το βάρος του ισούται με το μισό περίπου βάρος, ίσου όγκου νερού. Κατά την αέρια φάση οι ατμοί του υγραερίου είναι βαρύτεροι από τον αέρα γεγονός που δικαιολογεί την ιδιότητά του να «ρέει» προς το έδαφος και στους υπόγειους χώρους αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάφλεξης κι έκρηξης. Κανονικά είναι άοσμο, ωστόσο κατά την παραγωγή του προστίθεται μια χημική ουσία ώστε να αποκτήσει χαρακτηριστική οσμή και να μπορεί να γίνει αντιληπτή τυχόν διαρροή με την όσφρηση.
Για να σχηματιστεί αναφλέξιμο μίγμα αρκεί η περιεκτικότητα κατ’ όγκο του υγραερίου σε σχέση με τον ατμοσφαιρικό αέρα να κυμανθεί μεταξύ 2% και 10% περίπου. Με περιεκτικότητα εκτός της συγκεκριμένης ζώνης, το υγραέριο δεν αναφλέγεται, όμως εξακολουθεί να μην είναι ασφαλές.
Σε περίπτωση που αδειάσει ένα δοχείο που περιέχει υγραέριο, υπάρχει πιθανότητα να παραμείνει υγραέριο σε αέρια μορφή. Ο κίνδυνος είναι μεγάλος καθώς η εσωτερική πίεση στο δοχείο είναι σχεδόν ίση με την ατμοσφαιρική και σε περίπτωση που η βαλβίδα έχει διαρροή ή αφεθεί ανοιχτή, ο αέρας μπορεί να εισέλθει μέσα στο δοχείο, σχηματίζοντας μίγμα ικανό να εκραγεί.
Το υγραέριο τέλος δεν είναι τοξικό όμως σε μεγάλες ποσότητες μπορεί να προκαλέσει ασφυξία. Η εισπνοή μεγαλύτερης ποσότητας μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα παρόμοια με εκείνα της εισπνοής οινοπνεύματος.
Σε περίπτωση που διαρρεύσει υγραέριο σε υγρή μορφή, μπορεί να προκαλέσει σοβαρά εγκαύματα αν έλθει σε επαφή με το ανθρώπινο δέρμα λόγω της πολύ χαμηλής θερμοκρασία που προκαλεί η απότομη εξάτμιση.
παρακαλώ περιμένετε...
