Η μεγάλη συμφωνία Γαλλίας και Γερμανίας - Τι σημαίνει πλέον το Made in Europe στα αυτοκίνητα

Η Γαλλία και η Γερμανία έχουν διαφορετικές προτεραιότητες σε ό,τι αφορά το μέλλον του αυτοκινήτου, όμως η πίεση από την Κίνα και τα προβλήματα των ευρωπαϊκών κατασκευαστών τις φέρνουν πιο κοντά. Η νέα συμφωνία επιχειρεί να συνδυάσει τις ανάγκες της βιομηχανίας με τους περιβαλλοντικούς στόχους.

Το σχέδιο δεν αφορά μόνο τις αυτοκινητοβιομηχανίες των δύο χωρών, αλλά ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση. Οι δύο κυβερνήσεις θέλουν να διαμορφώσουν κοινή γραμμή στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν, ώστε να διασφαλιστεί ότι η επόμενη ημέρα θα έχει ισχυρή ευρωπαϊκή παραγωγή.

Τι σημαίνει αυτοκίνητα Made in Europe;

Το σημαντικότερο στοιχείο της συμφωνίας είναι ότι καθορίζει συγκεκριμένα όρια για το πότε ένα αυτοκίνητο θα θεωρείται ευρωπαϊκής κατασκευής. Για να είναι ένα αυτοκίνητο Made in Europe, θα πρέπει τουλάχιστον το 70% των εξαρτημάτων του, εκτός της μπαταρίας, να παράγεται στην Ευρώπη.

Δείτε ακόμα: Ο κολοσσός της Ευρώπης το επιβεβαίωσε – 4 στους 10 πελάτες αγοράζουν ηλεκτρικό αυτοκίνητο

Παράλληλα, προβλέπεται ότι τουλάχιστον το 10% του περιεχομένου της μπαταρίας θα πρέπει να προέρχεται από ευρωπαϊκές πηγές. Με αυτόν τον τρόπο, οι δύο χώρες θέλουν να ενισχύσουν την τοπική παραγωγή και να περιορίσουν την εξάρτηση από προμηθευτές εκτός Ευρώπης.

Δυσκολεύουν τα πράγματα για τις κινεζικές αυτοκινητοβιομηχανίες

Οι συγκεκριμένοι κανόνες μπορούν να δυσκολέψουν την πρόσβαση των κινεζικών αυτοκινητοβιομηχανιών σε ορισμένα ευρωπαϊκά προγράμματα και δημόσιες συμβάσεις, ειδικά όταν τα αυτοκίνητά τους κατασκευάζονται εκτός Ευρώπης. Το ζητούμενο είναι να μη μετατραπούν τα ευρωπαϊκά εργοστάσια σε απλές μονάδες συναρμολόγησης.

Η συμφωνία προβλέπει, επίσης, μια μορφή ευρωπαϊκής προτίμησης στις δημόσιες προμήθειες και σε προγράμματα που χρηματοδοτούνται από το κράτος. Έτσι, η προέλευση των αυτοκινήτων και των εξαρτημάτων τους θα αποκτά μεγαλύτερη σημασία για την πρόσβαση σε δημόσια χρηματοδότηση.

Τι αλλάζει για τους κινητήρες μετά το 2035;

Η άλλη μεγάλη πλευρά της συμφωνίας αφορά τους στόχους εκπομπών CO₂ για τα νέα αυτοκίνητα από το 2035. Η Γαλλία και η Γερμανία προτείνουν μείωση κατά 90% σε σχέση με τα επίπεδα αναφοράς του 2021, χωρίς να απαιτείται αντιστάθμιση του υπόλοιπου 10% μέσω πρόσθετων μέτρων.

Αυτό σημαίνει ότι η πρόταση αφήνει περιθώριο για μεγαλύτερη ευελιξία ως προς τις τεχνολογίες που θα μπορούν να χρησιμοποιούνται μετά το 2035. Δεν ισοδυναμεί, ωστόσο, με ελεύθερη επιστροφή στους συμβατικούς κινητήρες, καθώς οι τελικοί κανόνες θα εξαρτηθούν από τις ευρωπαϊκές αποφάσεις.

Ποιες χώρες θα μετράνε στο Made in Europe;

Η ευρωπαϊκή προτίμηση δεν θα περιορίζεται απαραίτητα στα 27 κράτη-μέλη. Η πρόταση προβλέπει ότι η Βρετανία, η Νορβηγία, η Ισλανδία και η Ελβετία θα μπορούν να ενταχθούν στο πλαίσιο, εφόσον υπογράψουν τις απαραίτητες συμφωνίες με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Οι συμφωνίες θα πρέπει να διασφαλίζουν αμοιβαιότητα στην πρόσβαση σε δημόσιες συμβάσεις και χρηματοδότηση, αλλά και ευθυγράμμιση με τους ευρωπαϊκούς κανόνες εμπορικής προστασίας. Για τη Βρετανία, αυτό θα μπορούσε να σημαίνει προσαρμογή σε μέτρα της ΕΕ για τις εισαγωγές κινεζικών αυτοκινήτων.

Θα εφαρμοστεί τελικά η συμφωνία;

Προς το παρόν, η συμφωνία αποτελεί κοινή πολιτική πρόταση της Γαλλίας και της Γερμανίας και όχι οριστικό ευρωπαϊκό νόμο. Για να εφαρμοστούν οι αλλαγές, θα χρειαστεί να εξασφαλιστεί η συμφωνία των υπόλοιπων κρατών-μελών και του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Βέβαια, αυτές οι δύο χώρες είναι οι μεγαλύτερες οικονομίες της ΕΕ, αλλά και οι χώρες με τη μεγαλύτερη παραγωγή αυτοκινήτων. Οπότε, μάλλον θα γίνει αυτό που θέλουν, τελικά.

Το διακύβευμα είναι μεγάλο για τους κατασκευαστές, τους εργαζομένους και τους προμηθευτές της ευρωπαϊκής αυτοκινητοβιομηχανίας. Το αν το σχέδιο θα αποδειχθεί αρκετό για να ενισχύσει την ανταγωνιστικότητά τους θα φανεί από τις τελικές αποφάσεις και τις επενδύσεις που θα ακολουθήσουν. Βέβαια, η συμφωνία βάζει τρικλοποδιές και στις αυτοκινητοβιομηχανίες από Ιαπωνία και Κορέα. Οπότε, μπορεί να χρειαστεί αλλαγές.