Η πράσινη μετάβαση θέλει σταθερούς κανόνες

Η αγορά αυτοκινήτου έχει αποδείξει διαχρονικά ότι μπορεί να προσαρμόζεται σε οποιονδήποτε κανόνα, αρκεί αυτός να είναι σαφής. Αυτό που δυσκολεύεται να διαχειριστεί δεν είναι η αλλαγή, αλλά η συνεχής και απρόβλεπτη μεταβολή των κανόνων.

Το πρόσφατο νομοσχέδιο που μεταβάλλει το φορολογικό καθεστώς των plug-in υβριδικών αυτοκινήτων αποτελεί ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα. Οι αλλαγές στα φορολογικά τους κίνητρα δημιουργούν νέα δεδομένα για την αγορά, αναγκάζοντας εισαγωγείς, εταιρείες leasing, επιχειρήσεις και υποψήφιους αγοραστές να επαναξιολογήσουν τον σχεδιασμό και τις επιλογές τους.

Η εξέλιξη αυτή δεν αποτελεί μια μεμονωμένη ελληνική πρωτοτυπία. Τα τελευταία χρόνια παρατηρείται μια ευρύτερη ευρωπαϊκή τάση, με τα κράτη-μέλη να μεταφέρουν σταδιακά τα κίνητρα και τις ελαφρύνσεις από τις ενδιάμεσες τεχνολογίες μετάβασης προς τα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα. «Αν το αυτοκίνητο έχει τάπα βενζίνης, θα φορολογηθεί» είναι, ουσιαστικά, το μήνυμα της Ευρώπης, η οποία περιορίζει δραστικά ή ακόμη και καταργεί τα φορολογικά κίνητρα και τις άμεσες επιδοτήσεις για τα υβριδικά αυτοκίνητα.

Το ενδιαφέρον, όμως, δεν εντοπίζεται τόσο στο γεγονός ότι τα plug-in υβριδικά χάνουν μέρος της ελκυστικότητάς τους. Η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει χαράξει εδώ και χρόνια την πορεία προς την ηλεκτροκίνηση. Το πραγματικό ερώτημα είναι διαφορετικό: πώς μπορεί να επιτευχθεί αυτή η μετάβαση χωρίς να δημιουργείται διαρκώς αβεβαιότητα στην αγορά;

Το ζήτημα, επομένως, δεν αφορά μόνο τα plug-in υβριδικά. Αφορά συνολικά τον τρόπο με τον οποίο η αγορά καλείται να σχεδιάσει το μέλλον της. Οι εισαγωγείς οχημάτων προχωρούν σε παραγγελίες και σχεδιάζουν τη στρατηγική τους με ορίζοντα πολλών ετών. Οι εταιρείες leasing διαμορφώνουν τα χρηματοδοτικά τους προγράμματα με βάση τη φορολογία και τις μελλοντικές υπολειμματικές αξίες των στόλων τους. Παράλληλα, οι επιχειρήσεις προγραμματίζουν την ανανέωση των εταιρικών τους οχημάτων κάθε τρία έως πέντε χρόνια, ενώ οι καταναλωτές δικαιολογημένα θέλουν να γνωρίζουν τι θα ισχύει όχι μόνο τη στιγμή της αγοράς, αλλά και καθ' όλη τη διάρκεια χρήσης του αυτοκινήτου τους.

Είναι, λοιπόν, σαφές ότι η μετάβαση προς την πλήρη ηλεκτροκίνηση δεν μπορεί να ολοκληρωθεί από τη μία ημέρα στην άλλη. Πρόκειται για μια σύνθετη πορεία που οφείλει να γεφυρώσει διαφορετικές τεχνολογίες, να καλύψει διαφορετικές ανάγκες και να λάβει υπόψη τις ιδιαιτερότητες κάθε αγοράς. Τα υβριδικά, τα plug-in υβριδικά και τα αμιγώς ηλεκτρικά οχήματα δεν είναι αντίπαλοι. Αποτελούν διαφορετικά στάδια της ίδιας διαδρομής προς μια πιο βιώσιμη κινητικότητα. Όσο πιο σταθερό και μακροπρόθεσμο είναι το θεσμικό και φορολογικό πλαίσιο, τόσο πιο ομαλά μπορεί να προχωρήσει αυτή η μετάβαση.

Η αυτοκινητοβιομηχανία έχει αποδείξει ότι μπορεί να εξελίσσεται. Οι τεχνολογίες θα συνεχίσουν να αλλάζουν. Αυτό είναι πρόοδος. Οι κανόνες, όμως, πρέπει να δίνουν στην αγορά τον χρόνο να προσαρμόζεται.