Μια όμορφη διαδρομή με ποδήλατο συνήθως περιλαμβάνει επίπεδες διαδρομές, ελαφρές κατηφοριές και ήπιες ανηφόρες, αν αυτές δεν μπορείς να τις αποφύγεις. Λογικά δύσκολα τις αποφεύγεις από την στιγμή που κάποια στιγμή θα επιστρέψεις, όμως το σκεπτικό ότι θα σου βγει η πίστη για να ολοκληρώσεις το πηγαινέλα σου, πολλές φορές είναι ανατρεπτικό για να ανέβεις στο ποδήλατο. Αν είσαι μάλιστα και άμαθος, έχεις να ανέβεις από το …δημοτικό και νιώθεις βαρύς και ασήκωτος για να ιδρώνεις σε δυο ρόδες, το ποδήλατό σου σύντομα θα περάσει περίοδο παρατεταμένης μοναξιάς. Η λύση όμως υπάρχει και μπαίνει στην μπρίζα! Με ένα ηλεκτρικό ποδήλατο σύντομα αποκτάς τις δυνάμεις που λείπουν και από θεωρητικός ποδηλάτης σύντομα μεταμορφώνεσαι σε φανατικό και αμετανόητο καθημερινό χρήστη. Έτσι λοιπόν παραλάβαμε για ένα δεκαήμερο το Futura Eco Bike Milano από το κατάστημα της MOTO MARKET στην Καλλιρρόης, με σκοπό να διαπιστώσουμε στην πράξη πόσο ξεκούραστες και αποτελεσματικές είναι οι πεταλιές με ηλεκτρική υποβοήθηση.
Καθαρές πεταλιές
Ουσιαστικά μιλάμε για ένα υβρίδιο ανάμεσα σε mountain και city bike με 26άρηδες τροχούς και τακουνάτο λάστιχο, αλλά μακρύ μεταξόνιο για να δημιουργηθεί χώρος για την στενόμακρη μπαταρία πίσω από το παλουκόσελο και ψηλό τιμόνι για λιγότερο σκυφτή θέση. Ο σκελετός είναι αλουμινένιος κάτι που ισχύει τόσο για τα στεφάνια των τροχών όσο και για το εμπρός πιρούνι που διαθέτει ανάρτηση, ενώ για το φρενάρισμα έχουν επιλεγεί τα κλασικά V-brakes πίσω και ένα μηχανικό δισκόφρενο στον εμπρός τροχό. Δισκοβραχίονας, κασέτα και ντεραγιέ είναι της Shimano, με τις έξι ταχύτητες να εξασφαλίζουν καλές ταχύτητες στον ανοιχτό δρόμο(35 - 40 km/h), αλλά και αργό βήμα για τον ανήφορο. Ο άσος στο μανίκι όμως είναι το ηλεκτρικό σύστημα υποβοήθησης, το οποίο εξασφαλίζει ξεκούραστες στιγμές ποδηλασίας. Ο 250W ηλεκτροκινητήρας και η επαναφορτιζόμενη μπαταρία, σύντομα θα γίνει ο πολύτιμος συνεργάτης στις ανηφορικές διαδρομές. Η αυτονομία του αρκεί για 60 χιλιόμετρα, αν και εδώ σημαντικό ρόλο παίζει το βάρος του αναβάτη, η βαθμίδα ροπής που χρησιμοποιείται και η μορφολογία της διαδρομής. Πάντως σε αντίθεση με τα ηλεκτρικά αυτοκίνητα η αυτονομία των ποδηλάτων, υπερεπαρκεί για τις συνήθεις αστικές μετακινήσεις. Το Milano ζυγίζει 25 κιλά, κάτι λογικό για τον ηλεκτρολογικό εξοπλισμό του και μπορεί να θεωρηθεί πλήρως εξοπλισμένο αφού φώτα, φτερά, σχάρα, ορθοστάτης, ανακλαστικά και κουδούνι είναι αυτά που αναζητά κανείς στην καθημερινή βόλτα στην πόλη. Και ένα κοντεράκι ευπρόσδεκτο θα ήταν, όμως για αυτό θα βάλετε το χέρι στην τσέπη.
Μιλάνο, Πειραιάς, Κηφισιά…
Με το Milano ανάμεσα στα πόδια, κατηφορίζω νωρίς το πρωί για το λιμάνι που είναι και το σημείο συνάντησης με το κλιμάκιο φωτογράφησης. Ο Δημήτρης και ο Σπύρος απολαμβάνουν την δροσιά του κλιματισμού μέσα στο αυτοκίνητο σε μια μέρα που αναμένεται θερμή από θερμοκρασίες και ήδη αντιμετωπίζουν στοιβαγμένα αυτοκίνητα και βήμα σημειωτόν κατεβαίνοντας το ποτάμι. Αντιθέτως με την υποβοήθηση στο off, το ποδήλατο αντιμετωπίζει μονοκοπανιά την διαδρομή Ψυχικό-Κέντρο-Πειραιώς-Λιμάνι, χωρίς ζόρι για τον ποδηλάτη και χωρίς αναπόφευκτες στάσεις πέραν των φαναριών. Στην αρχή πίστεψα ότι θα με περίμεναν γιατί σχεδόν ξεκινούσαμε ταυτόχρονα(το αυτοκίνητο από Κηφισιά), όμως φτάνοντας στο λιμάνι με προέτρεψαν τηλεφωνικώς να πιω καφέ! Πρώτο δείγμα υπεροχής του ποδηλάτου απέναντι στο αυτοκίνητο με το οποίο πλέον ΔΕΝ φτάνεις γρήγορα. Υπάρχουν άλλοι τρόποι και ένας από αυτούς είναι πλέον και το ποδήλατο. Στο διάστημα αναμονής έκανα μια προσπάθεια να ρυθμίσω την καμαρωτή κλίση μιας σέλας που κάλλιστα θα μπορούσε να βρίσκεται σε κάποιο ράφι sex shop στο τμήμα «σαδομαζό», αλλά το μόνο που κατάφερα ήταν να φτιάξω μια λιγότερο βασανιστική θέση. Μισή ώρα αργότερα εμφανίστηκαν οι αγανακτισμένοι και η διαδρομή μας ξεκινούσε. Με δεδομένη την ηπιότητα της Πειραιώς δεν έκρινα σκόπιμη την ηλεκτρική υποβοήθηση και λειτουργούσα το Futura με συμβατικό τρόπο. Το καλό είναι ότι μπορείς να το χρησιμοποιείς είτε έτσι, είτε γιουβέτσι, δηλαδή αν επιθυμείς δεν είναι αναγκαία η ενεργοποίηση της ηλεκτρικής βοήθειας, την οποία μπορείς να φυλάς για την δύσκολη ανηφόρα. Όπως για παράδειγμα μετά τον πεζόδρομο της Ερμού ανηφορίζοντας την Διονυσίου Αεροπαγίτου προς Ακρόπολη, όπου η πεταλιά έγινε ανάλαφρη σαν αφρός ξυρίσματος! Πατώντας το on, μπορείς να ξεγελάς κάθε ανηφόρα και να λες αντίο στον ιδρώτα και στο βάσανο, την ίδια στιγμή που εξακολουθείς την ήπια άσκηση. Με την βαθμίδα ροπής στο Low εξασφαλίζεις διάρκεια στην φόρτιση της μπαταρίας, αλλά πρέπει να καταβάλεις λίγο παραπάνω δύναμη στα πεντάλ, ενώ στο Hi απλά να γυρίζεις τα πόδια σου για να ενεργοποιείς τον ηλεκτροκινητήρα. Ιδανικός συνδυασμός αυτονομίας και αποτελέσματος είναι στο Medium, όπου και χρησιμοποίησα από το θερμό Σύνταγμα θερμοκρασιακά και ιδεολογικά. Ο τρόπος που επιταχύνει στα φανάρια, αλλάζοντας ταυτόχρονα τις 6 ταχύτητες μέχρι τα 25 km/h, είναι πραγματικά απολαυστικός. Ακόμα και ο άμαθος ή φοβισμένος σε καταστάσεις καθημερινή τρέλας με ένα ποδήλατο στους ξέφρενους δρόμους της πόλης, θα εκκινήσει τάχιστα αφήνοντας πίσω του λεωφορεία και taxi μέχρι να πιάσει την άκρη του δρόμου. Από το Hilton και για όλη την Κηφησίας ο ρυθμός ήταν σταθερός και ξεκούραστος με μια μέση ταχύτητα περίπου στα 20 km/h και την διαρκή ανηφόρα ελάχιστα να σε απασχολεί όσο η μπαταρία παραμένει φορτισμένη. Ακόμα και στον τελικό προορισμό του σταθμού της Κηφισιάς, η φόρτιση παρέμενε στα ¾ κάτι που σημαίνει ότι με έξυπνη χρήση μπορείς να γυρνάς από άκρη σε άκρη το λεκανοπέδιο, ακόμα και αν είσαι αναβάτης 90φεύγα κιλών. Τα ηλεκτρικά ποδήλατα αποτελούν το δεύτερο βήμα για τους καθημερινούς αστικούς κυρίως αναβάτες, αποτελώντας έναν φιλικό προς το περιβάλλον και οικονομικό τρόπο μετακίνησης. Σε μια πόλη σαν την Αθήνα και γενικότερα στην Ελλάδα που η ποδηλατική υποδομή είναι επιεικώς για γέλια, το ηλεκτρικό ποδήλατο είναι το αντίδοτο. Ο τέλειος καθημερινός σύντροφος οικολογικής μετακίνησης, που αξίζει να δοκιμάσεις.
παρακαλώ περιμένετε...
